سازمان فضایی اروپا اعلام کرده است که در صورت موفقیت تمامی مراحل پرواز و فرود، کاوشگر این سازمان می‌تواند روی سطح مریخ فرود آید.

به گزارش آنا به نقل انگجت، 13 سال پس از تلاش نافرجام بریتانیا برای فرود آوردن یک کاوشگر بر سطح مریخ و چند دهه پس از نخستین فرود موفق بر سطح سیاره سرخ که توسط کاوشگر شوروی انجام شد، اکنون اروپا با محموله‌ای که از ماه مارس (فروردین) در راه مریخ است، می‌خواهد به این جمع بپیوندند.

مراحل فرود کاوشگر شیاپارلی (Schiaparelli) سازمان فضایی اروپا بر روی سیاره مریخ

کاوشگر شیاپارلی (Schiaparelli)، بخشی از محموله‌ای‌‌ است که در راه سیاره سرخ قرار دارد و در واقع آزمونی برای سیستم فرود سازمان فضایی اروپا محسوب می‌شود. این کاوشگر به همراه یک ماهواره بررسی گازها به مدار مریخ می‌رود و از آنجا روی سطح این سیاره فرود می‌آید. در صورتی‌که تمامی برنامه‌ها با موفقیت انجام شود، شیاپارلی 28 مهرماه 95 (19 اکتبر 2016) خاک این سیاره را لمس خواهد کرد.

به گزارش آنا، این کاوشگر در ناحیه‌ای از مریخ فرود می‌آید که مریخ‌نورد «آپورچونیتی» ناسا در سال 2004 آن را جست‌وجو کرده است. برخلاف پروژه موفق مریخ‌نورد «کیوریسیتی» ناسا که چهار سال است روی مریخ این‌ طرف و آن‌ طرف می‌رود هرجور اطلاعاتی را برای زمین فرستاده است، کاوشگر «شیاپارلی» اروپا یک پروژه بدون حرکت و بسیار کوتاه‌مدت است.

کاوشگر شیاپارلی (Schiaparelli) سازمان فضایی اروپا

این کاوشگر با اتکا به باتری‌های ضعیف خود، تنها قرار است زمانی بین یک تا هشت سول (هر سول یا روز مریخی 24 ساعت و 37 دقیقه و کمی از روز زمینی بلندتر است) فعالیت کند. در طول این مدت، کاوشگر به بررسی میدان مغناطیسی مریخ می‌پردازد که منشاء توفان‌های شن و آب‌وهوای این سیاره محسوب می‌شود.

این کاوشگر حتی ارتباط مستقیمی با زمین ندارد و اطلاعات خود را به ماهواره مدارگرد «ردیاب گازها» می‌فرستد تا به زمین مخابره شود. سازمان فضایی اروپا قصد دارد این ماهواره را تا سال 2022 در مدار مریخ نگه دارد و با استفاده از آن به جست‌وجوی گازهای ارگانیکی مانند متان بپردازد. این سازمان برنامه‌ای برای فرود روی مریخ تا سال 2018 در میان کارهای خود دارد.

مترجم: محمدرضا احمدی‌نیا/آنا