چهار فضانورد مأموریت آرتمیس ۲ پس از سفری ۱۰ روزه به دور ماه، بامداد امروز (۲۲ فروردین) با موفقیت در اقیانوس آرام فرود آمدند.

به گزارش ایرنا، وبگاه اسپِیس در گزارشی آورده است: فضاپیمای اوریون به نام اینتگریتی (Integrity) امروز شنبه ساعت ۷ دقیقه بامداد به وقت جهانی مطابق با ۳:۳۷ بامداد به وقت ایران، در اقیانوس آرام در نزدیکی سن دیگو (در ایالت کالیفرنیای آمریکا) فرود آمد. راب ناویاس (Rob Navias)، سخنگوی آژانس فضایی آمریکا (ناسا)، بلافاصله پس از فرود گفت: از صفحات کتاب‌های ژول ورن تا یک مأموریت واقعی به ماه، فصل جدیدی از اکتشاف همسایه آسمانی ما کامل شد. فضانوردان اینتگریتی به زمین بازگشتند.

مأموریتی پر از رکورد و نخستین‌ها

آرتمیس ۲ در ۱۲ فروردین (۱ آوریل) از مرکز فضایی کِنِدی در فلوریدا پرتاب شد. این دومین پرتاب موشک غول‌پیکر اِس‌اِل‌اِس ناسا و نخستین پرواز سرنشین‌دار آن بود.

این مأموریت از جهات متعددی بی‌نظیر بود:

• ویکتور گلاور (Victor Glover) نخستین فرد رنگین‌پوستی بود که از مدار زمین فراتر رفت؛
• کریستینا کوک (Christina Koch) نخستین زنی بود که به چنین سفری رفت؛
• جِرِمی هانسن (Jeremy Hansen) نخستین فضانورد غیر آمریکایی بود که فراتر از مدار زمین سفر کرد.

شکستن رکورد ۵۵ ساله آپولو ۱۳

در جریان پرواز روز دوشنبه (۱۷ فروردین)، آرتمیس ۲ رکورد دورترین فاصله انسان از زمین را شکست. فضاپیما به فاصله ۴۰۶ هزار و ۷۷۱ کیلومتری زمین رسید و رکورد قبلی آپولو ۱۳ (۴۰۰ هزار و ۷۷۱ کیلومتر) را که ۵۵ سال پیش ثبت شده بود، پشت سر گذاشت.

جرمی هانسن پس از شکستن این رکورد گفت: ما این لحظه را انتخاب می‌کنیم تا به این نسل و نسل‌های بعدی انگیزه بدهیم تا مطمئن شوند این رکورد دیرپا نخواهد بود.

تماشای ماه از نزدیک و خورشیدگرفتگی فضایی

فضانوردان آرتمیس ۲ در طول پرواز خود، برای اولین بار در ۵۰ سال گذشته، ماه را از نزدیک مشاهده کردند. ناسا پیش از پرواز، فهرست بلندی از اهداف دیدنی برای آن‌ها تعیین کرده بود.

یکی از مهم‌ترین این اهداف، دهانه اورینتال (Orientale Basin) بود؛ دهانه‌ای به پهنای ۹۶۵ کیلومتر که به گرند کنیون (نام یک دره بزرگ و معروف در آمریکا) ماه معروف است و قبلاً هرگز در نور خورشید دیده نشده بود.

فضانوردان همچنین شاهد یک خورشیدگرفتگی کامل ۵۴ دقیقه‌ای بودند که از زمین مشاهده‌شدنی نبود.

بخوانید: تصاویر خیره‌کننده فضانوردان آرتمیس ۲ از سمت دور ماه

لحظات احساسی در فضا

در این مأموریت لحظات احساسی بسیاری ثبت شد. هنگامی که آرتمیس ۲ رکورد آپولو ۱۳ را شکست، جرمی هانسن از مرکز کنترل اجازه خواست تا نام دو دهانه ناشناس ماه را تعیین کند؛ یکی به نام فضاپیما (اینتگریتی) و دیگری به نام همسر فقید رید وایزمن (Reid Wiseman) که در سال ۲۰۲۰ میلادی بر اثر سرطان درگذشت.

وایزمن درباره این لحظه گفت: برای من شخصاً، آن لحظه اوج مأموریت بود. جایی که ما چهار نفر بیشتر از همیشه به هم نزدیک شدیم.

بخوانید: نام‌گذاری نقطه روشن ماه به یاد همسر فقید فرمانده «آرتمیس ۲» / ثبت رکورد دورترین فاصله انسان از زمین

بازگشت خطرناک به زمین

فضاپیماهایی که از ماه بازمی‌گردند، با سرعت ۳۸ هزار و ۶۰۰ کیلومتر بر ساعت وارد جَو زمین می‌شوند. این سرعت بالا گرمای عظیمی ایجاد می‌کند؛ طوری که دمای اطراف فضاپیما به ۲ هزار و ۸۰۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد.

سپر حرارتی اوریون که بزرگ‌ترین سپر ساخته‌شده برای پروازهای سرنشین‌دار است (به قطر ۵ متر)، از فضاپیما محافظت کرد. ناسا پیش از این مسیر فرود را برای کاهش فشار بر سپر حرارتی تنظیم کرده بود.

بخوانید: سپر حرارتی و کاربرد آن در ساخت فضاپیما

فضاپیما ساعت ۳:۳۷ بامداد به وقت ایران در اقیانوس آرام فرود آمد و با چترهای نجات خود، سرعت را به ۳۱ کیلومتر بر ساعت کاهش داد.

ناویاس، سخنگوی ناسا، گفت: یک فرود دقیق و کامل برای اینتگریتی و چهار فضانورد آن. این یک مأموریت کاملاً استاندارد و بی‌نقص بود.

مراحل بعدی برنامه آرتمیس

حالا ناسا می‌تواند توجه خود را به مراحل بعدی برنامه آرتمیس معطوف کند. مأموریت آرتمیس ۳ برای سال ۲۰۲۷ میلادی برنامه‌ریزی شده است. در این مأموریت، فضانوردان به مدار زمین می‌روند تا روش‌های اتصال فضاپیماها را با استفاده از کپسول اوریون و فرودگرهای خصوصی (اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین) آزمایش کنند.

پس از آن، آرتمیس ۴ در اواخر سال ۲۰۲۸ میلادی انجام می‌شود. در این مأموریت، فضانوردان با استفاده از یکی از فرودگرهای خصوصی در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود خواهند آمد. این منطقه سرشار از آب یخ‌زده است که می‌تواند برای پشتیبانی از زندگی و حتی تولید سوخت موشک استفاده شود.

بخوانید: گام بعدی ناسا پس از موفقیت «آرتمیس ۲» چیست؟

هدف نهایی برنامه آرتمیس، ایجاد یک پایگاه سرنشین‌دار در قطب جنوب ماه تا اوایل دهه ۲۰۳۰ میلادی است. ناسا معتقد است ساختن چنین پایگاهی، گامی مهم برای تحقق آرزوی بزرگ‌تر یعنی فرود فضانوردان در مریخ در اواخر دهه ۲۰۳۰ یا اوایل دهه ۲۰۴۰ میلادی خواهد بود.

آمیت گشتریا (Amit Kshatriya)، معاون مدیر ناسا، در پایان گفت: مسیر رسیدن به سطح ماه باز است، اما مسیر پیش‌رو از آنچه پشت سر گذاشته‌ایم طولانی‌تر است. ۵۳ سال پیش، انسان ماه را ترک کرد. این‌بار بازمی‌گردیم تا بمانیم.

در این رابطه: «امیدوارم آرتمیس ۲ را فراموش کنند»: فضانوردان ماه نگاه بلندمدت دارند